Zalew Włocławski
jest największym pod względem powierzchni sztucznym zbiornikiem wodnym w Polsce. Powstał w wyniku spiętrzenia wód Wisły w latach 1969–1970. Akwen jest zlokalizowany w Kotlinie Płockiej i rozciąga się między 622. a 675. kilometrem biegu rzeki (odcinek Płock – Włocławek).
Interaktywna mapa portów i zatok Zalewu Włocławskiego
Podgląd mapy otwiera pełną, interaktywną prezentację w nowej karcie.
Parametry hydrologiczne i morfometryczne:
- Powierzchnia: ok. 70 km².
- Długość: ok. 53 km.
- Szerokość: średnia 1,2 km; maksymalna 2,3 km (rejon miejscowości Wistka Szlachecka).
- Głębokość: średnia 5,5 m; maksymalna ok. 15 m (przy zaporze); minimalna w rejonie Płocka ok. 2,5 m.
- Spiętrzenie: nominalne 11 m (maksymalne dopuszczalne 12,8 m).
Dynamika wód:
W osi zbiornika występuje zjawisko nakładania się fal wiatrowych na nurt rzeki. Przy silnych wiatrach przeciwnych do kierunku biegu Wisły dochodzi do spiętrzenia fal do wysokości 1,6 m (pomiary na wysokości Dobrzynia nad Wisłą).
Charakterystyka brzegowa:
Akwen cechuje się silną asymetrią brzegów wynikającą z rzeźby terenu i procesów erozyjnych:
Akwen cechuje się silną asymetrią brzegów wynikającą z rzeźby terenu i procesów erozyjnych:
- Brzeg północny (prawy): brzeg wysoki, abrazyjny. Podlega intensywnej erozji bocznej, co skutkuje powstawaniem klifów i aktywnych osuwisk.
- Brzeg południowy (lewy): brzeg niski, akumulacyjny, porośnięty kompleksem Lasów Gostynińsko-Włocławskich.